TOMMY H MATIA TOY ΛΥΚΟΥ
γι'αλλα ξεκινησα λυκε μου...αλλα βρηκα στον δρομο και αλλα θα ζησω τελικα...πες μου ολα αυτα που να τα χωρεσω...;χωρανε στο αποψινο ουρλιαχτο μας...;λυκε μου παμε να ουρλιαξουμε...κι αν με δεις να κλαιω...κανε μου την χαρη και σκοτωσε με...εναν τελειωτικο θανατο μπορω να τον αντεξω...εκεινους τους μικρους καθημερινους αλλο δεν μπορω...μη δεχτεις αλλο δακρυ να κυλησει στο γεματο φεγγαρι...ποσο θα ματωνω ακομα τον ουρανο...;κι υστερα αγκαλιασε με σε παρακαλω...μη με αφησεις να φυγω μονη...γλυψε τις πληγες μου κι ασε να φυγω με την ανασα σου πανω μου...λιγο πριν μ'αφησεις μονο...χαρισε μου το τελευταιο σου ουρλιαχτο...λυκε μου...αιωνιε παρεξηγημενε φιλε μου...ποσο λαθος κανουν που σε φοβουνται...εγω παντα φοβομουνα εκεινους που κυνηγουσαν να σε σκοτωσουν...

AΠΟ ΝΑΙΑΔΑ

http://xehasmeni.blogspot.com/2009/01/blog-post_12.html


μέσα μου ζουν και ανασαίνουν

δυο άγριοι διψασμένοι λύκοι

όσα ποτέ δεν έπραξα

κι όσα σε κρίσιμες στιγμές

έπραξα λάθος

είναι φορές που ο πόνος γίνεται

αφόρητος

καθώς ρουφάνε ανελέητα

το πιο καθάριο αίμα της καρδιάς μου

.....TOΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ.....


Τρίτη, 16 Μαρτίου 2010

τα βλέμματα του Ντανιέλ και της λύκαινας που έχανε την αγέλη της διασταυρώθηκαν. Τα μάτια του λύκου, τα μάτια του κυνηγημένου. Απελπισία αλλά και πείσμα. Πάλη για ζωή με την κάννη του δυνατού στον κρόταφο [Tζεμιλ τουραν]

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ...ΔΙΚΑ ΣΑΣ!!!



...Λέω: "Αν ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών σκότωνε χίλιους ινδιάνους χορευτές, δεν θα είχαμε πια προβλήματα". Καταλαβαίνω απο την γλώσσα που χρησιμοποιείς ότι είσαι "Χριστιανός" και είσαι πρόθυμος να κάνεις οτιδήποτε για να διαδώσεις το εργο του Χριστού. Είσαι, χωρίς αμφιβολία, ένας πιστός του Σωτήρα των λευκών, αλά αρνείσαι να δεχτείς πως και οι Ινδιάνοι μπορούν να έχουν τον δικό τους "Μεσσία". Οι Ινδιανοι δεν συμπάθησαν ποτέ την Χριαστιανική θρησκεία όπως κηρρύσεται και εφαρμόζεται από τους λευκους. Θέλεις να μάθεις τον λόγο γι' αυτό; Γιατί ο καλός πατέρας όλων, μας έδωσε μια καλύτερη θρησκεία - μια θρησκεία που έχει μόνο καλά και τίποτα κακό, μια θρησκεία που είναι σύμφωνει με τις ανάγκες μας. Λέτε πως αν είμαστε καλοί, υπακούμε στις δέκα εντολές και δεν κάνουμε πια αμαρτίες, θα μας επιτραπεί στο τέλος να καθίσουμε πάνω σ' έναν άσπρο βράχο και να τραγουδάμε ύμνους στο Θεό για πάντα και να κοιτάμε από ψηλά τους ειδολολάτρες πατέρες μας, τις μητέρες, τους αδελφούς και τις αδελφές μας που θα ουρλιάζουν στην κόλαση. Δεν μπορούμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο. Ο ηθικός κώδικας που εφαρμόζει η λευκή φυλή δεν μπορεί να συγκριθεί μ' αυτον των Ινδιάνων. Δεν πληρώνουμε ούτε δικηγόρους ούτε ιεροκύρηκες, αλλά δεν έχουμε ούτε το 1/10 απο τα εγκλήματα που έχετε εσείς. Αν ο Μεσσίας μας πραγματικά έρθει, δεν θα προσπαθήσουμε να σας φέρουμε με το ζόρι στην πίστη μας. Δεν θα δέσουμε ποτέ να κάψουμε αθώες γυναίκες στο πάσαλο, ούτε θα κόψουμε άντρες κομμάτια τραβώνατας τους με τα άλογα, γιατί αρνιούνται ν' ακολουθησουν στους χορούς μας των Πνευμάτων. Εσείς οι λευκοί άνθρωποι έχετε εναν Μεσσία ακόμα κι αν πρέπει να πιστέψει κανείς στην ιστορία, σχεδόν κάθε έθνος είχε από έναν. Είχατε δώδεκα Απόστολους, εμείς έχουμε μόνο έντεκα και μερικοί από αυτούς είναι κιόλας στις στρατιωτικές φυλακές σας. Είχαμε ακόμη και μια παρθένο Μαρία και είναι κι αυτή στις φυλακές σας. Ανυπομονείτε να πιάσετε στα χέρια σας τον Μεσσία μας, για να τον ρίξετε κι αυτόν στα σίδερα. Ίσως να κάνετε κάτι τέτοιο, ίσως πραγματικά τον σταυρώσετε όπως κάνατε και με τον Άλλο, μα δεν μπορείτε να αδηγήσετε τους Ινδιάνους στην χριστιανική θρησκεία αν δεν μολύνετε το αίμα τους με το αίμα των λευκών. Ο ουρανός του λευκού ανθρώπου είναιαποκρουστικός για την φύση του Ινδιάνου καιαν η κόλαση των λευκών σας βολεύει, γιατί όχι, μπορείτε να την κρατήσετε. Σκέφτομαι ότι θα έχετε αρκετούς λευκούς παλιανθρώπους να την γεμίσετε."

Σύχρονη αφήγηση "Sioux


dreamers@pathfinder.gr

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

To τελος ενος ομορφου κοσμου!!!








Πεντακόσια χρόνια πριν, το ρυπαρό τσούρμο του τυχοδιώκτη Χριστόφορο Κολόμπο, πατούσε για πρώτη φορά το πόδι του σε εκείνη την απέραντη χώρα που αποκλήθηκε, από τον πολιτισμό του οποίου αποτελούσαν την εμπροσθοφυλακή, «Νέος Κόσμος». Ο ρημαγμένος από τα προϊόντα του και τα παιδιά του «δυτικός» χριστιανικός πολιτισμός κατάφερνε για πρώτη φορά στην -υπερχιλιόχρονη τότε- Ιστορία του, να πραγματοποιήσει τ’ όνειρό του εκείνο που μάταια πέντε αιώνες αργότερα θα επιχειρήσει να ανανεώσει στοχεύοντας αυτή τη φορά προς το αχανές διάστημα: να εξάγει την παραφροσύνη του, τη βία, την πλιατσικομανία του, το δουλεμπόριό του, την εξουσιομανία του, τη θεοκρατία και δεισιδαιμονία του, καθώς κι εκείνη την έμφυτη και χαρακτηριστική τάση του για οικοκτονία και γενοκτονίες προς ένα νεοανακαλυφθέν παρθένο «πέρα εκεί». Την πρώτη φορά πέτυχε ολοκληρωτικά. Την δεύτερη εισέπραξε μόνο ηχηρά χαστούκια.

Εκείνη την «πρώτη φορά» λοιπόν, την… παρθενική όψη του σκηνικού διατάρασσε η παρουσία των ιθαγενών λαών, που με αξιόλογους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης και κουλτούρες κατά πολύ ευγενέστερες των «ευρωχριστιανικών», είχανε κάνει το έγκλημα να κατοικήσουνε από τα πανάρχαια χρόνια σε εκείνα τα νέα χωράφια και οικόπεδα των «δυτικών» αρχόντων και ιδιοκτητών των μέσων παραγωγής. Μία ανείπωτη σφαγή και γενοκτονία ακολούθησε τις αρχικές υποτίθεται «καλόκαρδες» χειραψίες των συφιλιδικών «εξερευνητών» με τους άπειρης ομορφιάς φυσικούς κατοίκους της «Νέας Γής», που κι αυτές ωστόσο τους είχαν θερίσει, καθώς τα παρθένα από ιούς κορμιά τους βομβαρδίστηκαν μονομιάς από τις αμέτρητες αρρώστιες που κουβαλούσαν πάνω τους οι «πολιτισμένοι» που χαν έρθει από τ’ ανατολικά.

Πέντε αιώνες μετά από εκείνη την «άφιξη», η πλειοψηφία της κόκκινης φυλής έχει εκλείψει από τον ανθρωπογεωγραφικό χάρτη. Το ίδιο και η πατρίδα γή τους, έχει «αναμορφωθεί» και συνεχίζει σε ακόμα ταχύτερους ρυθμούς να «αναμορφώνεται» από τον «δυτικό» πολιτισμό που στο βόρειο σημείο της είχε μάλιστα την έμπνευση να εγκαθιδρύσει τη Νέα Σύγχρονη Ρώμη, που από εκεί, το οικοκτόνο Κεφάλαιο, δίκην πλανητάρχου, εξουσιάζει στις μέρες μας την υδρόγειο ολόκληρη. Στα νότια της πρώην «Νέας Γης», η κερδοσκοπική παραφροσύνη του «νικητή» homo-καπιταλιστή σαρώνει τα ελάχιστα εναπομείναντα βροχοδάση του πλανήτη για να τα –ναι, σωστά μαντέψατε τον όρο- «βελτιώσει», δηλαδή να τα εκμεταλλευθεί. Επαληθεύοντας την πρόβλεψη ενός γνωστού αντικρατιστή του περασμένου αιώνα, το νικηφόρο Κεφάλαιο δολοφονεί ό,τι έχει απομείνει από τη νικημένη Ανθρωπότητα. Ωστόσο, κανείς μας δεν μοιάζει να το έχει αντιληφθεί αυτό, όσο τουλάχιστον θα’ πρεπε. Αντίθετα, οι εκατομμύρια ανά τον πλανήτη «ηλίθιοι που κυβερνιώνται», μοιάζει να έχουνε ερμηνεύσει την πρόσφατη ολοσχερή χρεωκοπία και κατάρρευση μίας σειράς καθεστώτων γραφειοκρατικού και κρατίστικου Καπιταλισμού σαν τον… θρίαμβο τάχα του «δυτικού» καπιταλιστικού πολιτισμού και του συγκεκριμένου είδους καπιταλισμού που αυτός ευαγγελίζεται κι εκφράζει. Μόνο που δεν έχει απομείνει μία επί Γης άλλη παρθένα «Νέα Γή», και, αποδεδειγμένα, δεν διαθέτουμε τους όρχεις να ξεκολλήσουμε από αυτό τον πλανήτη. Είμαστε υποχρεωμένοι να σαπίσουμε εδώ. Αηδιαστικοί άρπαγες, ζητώντας τα όλα, δίχως να προτιθέμεθα να δώσουμε το παραμικρό. Παριστάνοντας πως αγνοούμε ότι «δεν υπάρχει τσάμπα φαϊ», φορώντας μπλουζάκια με την φρικτή αστερόεσσα και προσκυνώντας κάθε γενοκτονία και μιλιταρισμό. Το φαρισαϊκό μας ενδιαφέρον για τους Ινδιάνους, «τους κακόμοιρους Ινδιάνους που χάθηκαν» και άλλα μελοδραματικά, ένα ενδιαφέρον που εξαντλείται στο να πάμε να δούμε και εμείς το «Χορεύοντας Με τους Λύκους» και άλλες «προοδευτικές καλλιτεχνικές δημιουργίες πάνω στο θέμα αυτό», δεν είναι παρά ένα γελοίο και χιλιοτρυπημένο άλλοθι. Πώς μπορούμε να νοιώσουμε συμπάθεια για κάτι που αναντίρρητα δεν το κατανοούμε; Πώς μπορούμε από την άλλη να καταδικάσουμε κάτι που μέσα στην αγκαλιά του μεγαλώσαμε και που απ’ το σιχαμένο του στήθος βυζαίνουμε αμετανόητα το… «επίπεδο της ζωής μας» ;

Χρειάστηκε μία, προ πενταετίας πολύ σύντομη επαφή του γράφοντος με Ινδιάνους «medicine men» για να πέσουνε όλοι οι πολιτιστικοί φερετζέδες του χριστιανοδυτικού πολιτισμού και να ανοίξουνε διά παντός τα μάτια του νού του. Υπήρξε από εκεί και πέρα κυριολεκτικά απέραντη η συντριβή μου κάθε φορά που κοιτάζοντας το χρώμα του πετσιού μου συνειδητοποιούσα πως ήταν το ίδιο με το πετσί του κτηνώδους, δεισιδαίμονα, άρπαγα και βλάκα, χριστιανού βαρβάρου που εκείνοι γεμάτοι στωϊκότητα εξακολουθούσαν ν’ αποκαλούν κατ’ ευφημισμό «Λευκό Άνθρωπο».

Μην αισθάνεστε οίκτο για τους Ινδιάνους. Εξοντώθηκαν πολεμώντας απελπισμένα μεν, αλλά περήφανα όπως είχανε μάθει να ζούνε επί αιώνες. Η γενοκτονία, οι εκτοπισμοί, οι υποχρεωτικές στειρώσεις, οι απαγωγές των παιδιών τους, οι φυλακίσεις, η στέρηση των πολιτικών και αστικών τους δικαιωμάτων, τα λυντσαρίσματα, η ανεργία, ο αλκοολισμός, η εξαθλίωση, τα πυρηνικά απόβλητα, θα ολοκλήρωναν απλώς το «Μεγάλο Έργο» τού επίσης «μεγάλου» «Λευκού Ανθρώπου»…

Μην αισθάνεστε οίκτο για του Ινδιάνους. Ας φυλάξουμε τον οίκτο μας, για εμάς.

Βλ. Ρασσιάς, 1991

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Ο Λυκος

Ο Λυκος
Mε λετε αγριο και αιμοσταγη , εμενα τον λυκο .Αλλα σ 'εσας τους ανθρωπους ποιος εδωσε το δικαιωμα να με κρινετε ; Εσεις οι ανθρωποι που θεωρητε οτι ειστε πολιτισμενοι .Πιστευω οτι εχετε τρελλαθει .Ποιος απο τους ομοιους μου θα τολμουσε να σκεφτει την δημιουργια στρατοπεδων συγκεντρωσης για να σκοτωνει ; να ανακαλυψη βομβα για να εξαφανισει τα παντα ; η να κανει υπουλες φονικες επιθεσεις ; Ποιος απο μας θα σκεφτοταν καν να σκοτωσει χωρις οικτο ,φιλους ,γονεις ,μονο και μονο επειδη σκεφτοντε διαφορετικα ,η επειδη εχουν διαφορετικο χρωμα δερματος ; Εγω ο λυκος σας προλεγω ,εαν δεν συνελθετε συντομα γρηγορα θα ερθει η μερα που καθε ζωη θα εξαφανιστει απο τη γη μη μπορωντας να αντεξη στην ανθρωπινη αγριοτητα σας . Εμεις οι λυκοι σκοτωνουμε μονο για την τροφη μας ,για να επιζησουμε ,για να προστατευτουμε .Μας αποκαλειτε ζωα .Τοτε πειτε μου .Εσεις τι ειστε ; ποιημα : Guyloup (Aγαπημενη Χελωνα ) 8/2/02